Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει

(στίχοι Τάκης Καρνάτσος/μουσική Γιάννης Σπανός

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
σύμπτωση λες, πες το όπως θες
όμως εγώ θέλω να βρέχει
σαν το νερό
να σ' αγκαλιάζω τις νύχτες που καις.

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
δεν φταις εσύ, δεν φταίει κανείς
λες κι ο καιρός χαρές δεν έχει
κι έρχεσαι εδώ για να κρυφτείς.

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
γίνεσαι φως στη συννεφιά
μα κάθε φορά κάτι τρέχει
φεύγεις μακριά
μόνος ξανά σαν μια γκρίζα σκιά.

Τέτοια ζωή ποιος την αντέχει
ίσως εγώ και η βροχή
μα σ' αγαπώ βρέχει δεν βρέχει
κι αν σ' αρνηθώ
τότε μωρό μου θα φταις μόνο εσύ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Μικρά βεγγαλικά

(στίχοι Κώστας Τζάνος/μουσική Φίλιππος Πλιάτσικας)

Σαν υγρασία πρωϊνή με ζωντανεύεις
στο αστραφτερό σου πουθενά με τριγυρνάς
με ρίχνεις στη φωτιά από ένα όνειρο
και με ξυπνάς.

Γέμισε χώμα ο αέρας που αναπνέεις
το τελευταίο σου τσιγάρο έγινε σκόνη
πέρασε δίπλα μου η νύχτα σου αμίλητη
σε μια οθόνη.

Όμως εγώ θα είμαι δίπλα σου κι ας άργησα
θα σε προλάβω στο λιμάνι ξημερώματα
θα πέφτουν γύρω μας μικρά βεγγαλικά
χιλιάδες χρώματα.

Γέμισε χώμα ο αέρας που αναπνέεις
το τελευταίο σου τσιγάρο έγινε σκόνη
πέρασε δίπλα μου η νύχτα σου αμίλητη
σε μια οθόνη.

Σαν υγρασία πρωϊνή με ζωντανεύεις
και όποιος δεν τόλμησε να φτάσει μέχρι εδώ
πηδάει κλείνοντας τα μάτια στο γκρεμό
και πετάει.

Επαφή

(στίχοι Γιάννης Βουτσάς/μουσική Θεοδοσία Τσάτσου)

Και μια φορά κι ένα καιρό
ήσουν κι εσύ στον ουρανό
και ένα χέρι ελαφρύ
σε ακούμπησε κάτω στη γη.

Σελήνη λάμπει η ψυχή
σε δένει, σ' αφήνει σε μια διαδρομή
λύνω το νου, φεγγάρι χλωμό
μέτρα παιδιού, πονώ, αγαπώ.

Όνειρα ανοίγω
χρώματα αγγίζω
με σένα πυξίδα
θαύματα είδα.

Τ' άστρα κοιτάζω
και κάτι τέτοιες ώρες
πιστεύω λίγο ότι σου μοιάζω
βλέπω το έργο να με κοιτάζει
και σε καλούς καιρούς και σε κακούς
το φως αλλάζει.

Γιατί είναι δύσκολο να ζεις
ξεχνάς πως ήταν στην αρχή
να η ώρα
να η στιγμή
νέα γη
επαφή.

Είμαι απ' αλλού
σκέψου αφού
τίποτα δεν καταλαβαίνω
είμαι απ' αλλού
και μες στο νου
καινούργια ονόματα μαθαίνω.

Μήνυμα κρυφό
για μια παράξενη πατρίδα
φύγε στον ουρανό.

Απέραντο κενό

(στίχοι Θάνος Παπανικολάου/μουσική Βασίλης Γαβριηλίδης)

Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ ένα φάντασμα στον κόσμο του κλεισμένο
μια Πηνελόπη θολωμένη απ' το ποτό
που έχει το μέλλον της σε σένα κερασμένο.

Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ πλανήτης σε τροχιά που δεν τελειώνει
να κλέβω κάτι απ' τ' απέραντο κενό
και ν' αγαπώ ό,τι δικό σου με πληγώνει.

Μα σαν τις πρώτες τις αγάπες που επιστρέφουνε
συνέχεια φεύγω μακριά σου κι όλο έρχομαι
να με ξεχνάς και να με σβήνεις το ανέχομαι
δεν ονειρεύομαι, δε ζω, δεν παραδέχομαι, μόνο δέχομαι.

Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ να φτιάχνω στον καθρέφτη άλλη όψη
αφού το αύριο δε θέλει να 'σαι 'δω
στείλε το χθες εδώ και πάλι να με κόψει.

Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ ένα πρόσωπο που κρύβεται και λιώνει
σ' αυτόν τον κόσμο που ό,τι βλέπω είναι μικρό
μόνο η απόσταση των δυο μας μεγαλώνει.

Μα σαν τις πρώτες τις αγάπες που επιστρέφουνε
συνέχεια φεύγω μακριά σου κι όλο έρχομαι
να με ξεχνάς και να με σβήνεις το ανέχομαι
δεν ονειρεύομαι, δε ζω, δεν παραδέχομαι, μόνο δέχομαι.

Μη βιαστείς να γυρίσεις

(στίχοι/μουσική Κώστας Λειβαδάς)

Χτυπάς την πόρτα πίσω σου και λες θ' αργήσεις
δεν θα μιλήσεις άλλο γι' αυτά
γι' αυτά που διώξαν τη χαρά απ' αυτό το σπίτι
και μας αφήσαν με τα μάτια αδειανά.

Μη βιαστείς να γυρίσεις δίπλα μου
πλάτη γύρνα μου, χρόνο ζήτα μου
μη βιαστείς για να γυρίσεις πάλι δίπλα μου
πες πως χάσαμε, δες πού φτάσαμε
μείνε μακριά.

Καλύτερα από μακριά και πικραμένοι
παρά δυο ξένοι τόσο κοντά
το 'μαθα πια πως οι αληθινά χαμένοι
είναι όσοι κρύψαν της αγάπης τη φθορά.

Μη βιαστείς να γυρίσεις δίπλα μου
πλάτη γύρνα μου, χρόνο ζήτα μου
μη βιαστείς για να γυρίσεις πάλι δίπλα μου
πες πως χάσαμε, δες που φτάσαμε
νιώσε με ξανά.

Η ρίζα του Ιεσσαί

(στίχοι Άρης Δαβαράκης/μουσική Νίκος Αντύπας)

Έτσι όπως κάνεις, έτσι όπως πας
το δρόμο χάνεις και παραπατάς
μη μου ζορίζεσαι
πάει βαθιά η ρίζα του Ιεσσαί.

Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
κι όμως αυτό το ευχαριστώ
δεν έχω βρει τα λόγια να στο πω.

Να μη τρομάζεις, μη σταματάς
μπρος να κοιτάζεις και να μ' αγαπάς
μην απελπίζεσαι
είναι βαθιά η ρίζα του Ιεσσαί.

Να μη τρομάζεις να μ' αγαπάς
μπρος να κοιτάζεις, να μην απελπίζεσαι
κι όταν δειλιάζεις και δεν τολμάς
να μ' αγκαλιάζεις και να προχωράς.

Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
το σ' αγαπώ αυτό
ακόμα ψάχνω τρόπο να στο πω.

Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
κι όμως αυτό το ευχαριστώ
δεν έχω βρει τον τρόπο να στο πω.